Ik moet hier nodig iets doen. Er is iets veranderd in de notificatie van de reacties dus de laatste reacties zijn ook ergens in een bittenbak verdwenen. Maar goed, ik ga mijn best doen. Zsm. Om u hier weer eens tegen een leukere lay-out en wat meer tekst aan te laten kijken. Doei. Later.

In de bioscoop is het druk. Het is hier vakantie. De kinderen lopen af en aan, rennen, gillen en spelen met ballonnen. Er zijn hier teveel zalen om een moment rust te kunnen verwachten voordat mijn kinderen weer terug komen van hun film. Maar het maakt mij niet uit. Ik zit hier prima, met een kopje cappuccino in een kartonnen beker en het uitzicht op de voorbijrazende voertuigen op de naastgelegen snelweg. Ik kijk ook naar de andere ouders die hier op hun kroost wachten, verdiept in het blaadje van de bioscoop of in hun mobiele telefoon.

En oh, ook niet onbelangrijk, er ligt een folder over Alice in Wonderland.

Okay, ik verwaarloos u hier. Enerzijds genoeg te melden, anderzijds helemaal niets. In elk geval niet geschikt voor hier. Workwise moet ik me in hele andere pakketten verdiepen momenteel (en dat valt niet altijd mee kan ik u vertellen) dus er blijft weinig tijd over voor PivotX.

U nog wat leuks te melden hier?

• We hebben eindelijk een blauwe bak, een papierbak (die de gemeente voor het einde van vorig jaar aan alle bewoners van de gemeente beloofd had). Donderdag moet ie voor de eerste keer aan de weg.
• Nieuwe wasmachine! Nu nog aansluiten op de beveiligde aansluiting. Ga ik dat zelf doen? 
• De (vloer)verwarming werkt weer. Ook heel fijn.

Je kan er maar druk mee zijn.

De dood is een raar ding. Gisteren ging ik naar de film, Komt een vrouw bij de dokter. Het verhaal kennen we natuurlijk allemaal, we hebben er ook allemaal een mening over, maar dat terzijde. Vantevoren weet je dus dat Carmen dood gaat. 's Morgens hoorde ik dat iemand anders, een jonge vrouw, van wie ik dacht dat ze borstkanker overwonnen had, toch overleden was. En vandaag weer een ander jong iemand.

Internet is een raar ding. Vandaag zag ik Twitter, LinkedIn en weet ik wat voor andere sociale netwerkpagina's van de mensen die dood waren gegaan. Alsof ze er nog gewoon waren zijn. Maar dat zijn ze niet.

1. Notepods - gezien op een site en ik vind ze geweldig.
2. Wééér naar IKEA vandaag. Ik ga het nog eens leuk vinden.
3. Telefoneren met de iPhone is af en toe nog lastig. Ik krijg al mijn telefoonnummers niet over dus dat doe ik handmatig (met als gevolg dat ik af en toe moet raden wie me ge-sms't of gebeld heeft) en het bereik is hier thuis ronduit slecht. Maar verder helemaal fijn.
4. Soms merk ik dat het wel heel fijn is als alle apparaten uit staan. Geen communicatie. Niets. Geen telefoon, geen e-mail, geen Twitter, geen voicemail, geen weblogs, geen sms. Even niets.
5. Ik heb een CD met DVD gekocht van Robbie Williams, Rudebox. Voor nog geen zes euri bij een Duitse super. Ik dacht dat het de nieuwe was maar de CD is al uit 2006. Duh. De buitenkant heeft een soort reliëf erop in zwart. Dat voelt fijn.
6. Bijna klaar met printen van zelfgemaakte agenda voor 2010. Nu is mijn papier op en moeten de bedrukte papiertjes eerst weer plat worden voordat ze voor de bedrukking van de achterzijde weer door de printer heen kunnen.
7. De voegen van het keukenblad moeten nog afgekit worden en dan zijn we klaar met verbouwen, denk ik. Zal ik de vlag uit gaan hangen?

De verbouwing is zo goed als ten einde (op een paar dingetjes kit, wat keukentegeltjes, laagjes latex enzo na). Wat maar goed is ook, kan ik u vertellen. Ook de krakkemikkige verbinding van onze oude internetprovider hebben we ingeruild voor een verbinding die stukken beter is. Ook dat scheelt aanzienlijk in mijn humeur. Nu nog veel opruimen, schoonmaken en terugzetten.

Een paar dagen geleden was ik op een ministerie in de residentie. Wow, wat een gebouw. Hoog, veel verdiepingen. Identificatie tonen voordat je naar binnen mocht, pasjes, roltrappen, liften en heel veel mensen die in de rondte liepen. Koffiehoekjes, kunst, verschillende stijlen. Veel van alles. Wat was ik onder de indruk.
En wat was ik blij toen ik weer in ons dorp in het bos aangekomen was. In ons eigen huis met de witgeschilderde muren.

De laatste loodjes van de verbouwing, hoop ik hoop ik hoop ik. Ik merk dat het hele gedoe een behoorlijke wissel begint te trekken op mij en niet te vergeten op de rest van de (aanwezige) familie. Vandaag is de tegelzetter voor de tweede keer begonnen de vloer te leggen. Net als de eerste keer laat hij ook nu weer een enorme puinhoop na. In huis en voor het huis. 
Vandaag konden we via de voordeur, het houten kruipluik met een enorme stap naar de trap naar boven. De trap die overigens vol ligt met tegels. Handig. Not. Morgen nog en dan wordt het zaterdag afgemaakt. Help ons hopen dat het goed is. If not, sta ik niet voor mezelf in. Echt niet.

Dat ik een beetje de kluts kwijt ben, wordt wel weer bewezen door het feit dat ik niet eens kan vinden waarom deze site hier niet wil laden in FF Mac. In alle andere browsers werkt ie wel. (Iemand ook last hiervan, let me know.) Moet me dus maar meer verdiepen in PivotX. Heb me de laatste tijd meer bezig gehouden met een ander CMS (waarvan Bob iets vindt met scheren en botte scheermessen enzo :-) En dat ik afgelopen maandag bij een klant voor de deur stond waarmee ik dinsdag pas een afspraak had. Duh.

Waar ik echt chagrijnig van kan worden, is een hikkende internetverbinding. Twee minuten wel, een beetje, een uur niet etc. En dan niet weten of het aan je eigen hardware ligt, aan de router of aan de verbinding. Dat was gisteren dus. Dus heb ik de router opnieuw opgestart, verschillende malen, de hele config binnenstebuiten gekeerd (omdat we af en toe wel verbinding hadden, dacht ik nog dat het aan de verschillende computers lag) en alle computers opgestart en gechecked. Grrr, niks. Geen internet of af en toe een beetje zodat er een mailtje binnenkwam.
Vandaag gelukkig alles weer okay.

Update: En dan heb je nog niet op de knop publiceren gedrukt, of er verschijnt weer zo'n rood kruis door de internetverbinding. Grrr. En nu doet ie het weer even wel. Iemand nog aanbevelingen voor een goede provider ;-) (wil ik wel maar is ook weer zo'n gedoe...).

• De site laadt slecht en ik weet niet waarom. Ik zie aan de voorkant dat ie ergens op blijft hangen maar de achterkant krijg ik ook niet in beeld.
• We zitten nog steeds op een betonnen vloer.
• De verwarming lekt.
• Ik moet hier wat aan de lay-out doen.
• Ik heb mezelf een überhandige prepaid internetstick cadeau gedaan, zodat ik die presentaties (e.d.) ook kan geven op plekken waar ik geen toegang tot internet heb en het wel nodig heb.
• Verder niks geloof ik. Denk ik. Hoop ik.

Na een heel aantal weken (al wel een paar maanden) zonder al te veel spullen om ons heen geleefd te hebben, ben ik in de stellige overweging een heleboel weg te gaan gooien. Ik vind het een verademing, die leegte in huis. Maar toegegeven, het zal ook een verademing om iets meer spullen tot mijn beschikking te hebben dan dat ik nu heb. Zoals bijvoorbeeld schoensmeer...

Slechts weinigen hebben mij in een dusdanige staat weten te brengen, als waarin ik nu verkeer: de stoom komt uit mijn oren. Onze aannemer is begonnen met een potje treiteren. Ik zal u de details besparen. Als alles goed gaat, gaat het nog ongeveer een week duren en ik ga er werkelijk alles aan doen om hem gedurende die week niet te hoeven zien. Om te voorkomen dat ik hele erge dingen ga doen, of hele erge dingen ga zeggen.

Ondertussen beraad ik mij. Ik ben bezig een dossier aan te leggen wat in elk geval richting Consumentenbond gaat. Er schijnt een of ander SOS klusprogramma te zijn, daar kan ik hem ook voor aanmelden. Als laatste ga ik een website maken met een naam die lijkt op die van hem, waarin in niets te herleiden is dat het om hem gaat maar die wel heel snel veel hoger zal eindigen in de zoekmachines. Met daarop natuurlijk daar een aantal fijne foto's. (Wat betreft dat laatste: ik denk niet dat ik dat echt ga doen, maar het bedenken hiervan nu alleen al schenkt me vreselijk veel genoegen. Maar als hij nog even zo doorgaat, doe ik het wel.)

Klusstress. Verbouwingstress. We hebben een conflict. Met de aannemer. Nu moet er iets overnieuw gedaan worden. Dat kost geld. Ik vind het niet terecht dat hij ons wil laten betalen wat hij ons wil laten betalen. Ik wil best wat anders betalen maar ik vind dat hij op moet draaien voor hetgeen hij verkloot heeft. Het voelt lullig allemaal en het kost me bergen met energie. Er zit een steen in mijn buik die zorgt dat ik er misselijk van word en er slecht van slaap. En die energie heb ik toch al zo verschrikkelijk hard nodig na al die weken verbouwen.

1. Een paar dagen geleden las ik in de krant dat ze (geen idee wie) eindelijk gaan beginnen met de restauratie van *het* hek.
2. Muggen hebben me onder mijn voeten gestoken.
3. Hoop leuke mail vandaag. Moet ook nog een hoop mail beantwoorden (sorry wachtenden!)
4. Het dak zit er op!

Vanavond op televisie: The last picture show, de keuze van Carice van Houten in Zomergasten. Deze zwart-wit film is in 1971 door Peter Bogdanovich gemaakt, met onder meer rollen voor Cloris Leachman, Cybill Shepherd, Timothy Bottoms en Jeff Bridges.

Lang geleden heb ik de film gezien, stiekem, want de film werd veel te laat uitgezonden, ik werd geacht te slapen en - denk ik - ook niet naar dat soort films te kijken. Want die leeftijd had ik beslist nog niet. Boven, in de slaapkamer op een klein zwart-wit televisietje, keek ik naar de film. De film, de beelden, het onderwerp, het landerige, langzame, hebben een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Tot op heden kan ik het gevoel wat ik had na het kijken van de film nog naar boven halen. Geen idee welk jaar het geweest is maar ik vermoed ergens einde zeventiger jaren, begin tachtiger jaren.
Of ik zometeen ga kijken? Ik weet het niet. Ik twijfel. Misschien valt de film me nu heel erg tegen. Misschien ook wel niet.

Hoe komt het toch dat negatieve dingen (opmerkingen) langer blijven hangen dan de positieve? Of heb ik dat alleen? Men kan me tien complimenten maken en een kritische opmerking. De tien complimenten ben ik sneller kwijt dan de kritische opmerking. Hoe dan ook, er wordt aan gewerkt, want ik wil er vanaf!

De enige dag in weken dat ik uit zou kunnen slapen, staat er om fucking 06.27 uur een vrachtwagen voor deur, met zand en grind. Waar dat mag komen te staan... En ze gaan pas over een maand beginnen. Grrr. (Gisteravond, toen ik ging slapen, had ik al zo'n raar gevoel. Nadat de kinderen de wasbak hadden gemold, ik de gordijnen kapot trok (geen verband), had ik al het gevoel dat er nog wat zou komen. Nu weet ik het.) Ga nu maar even verder slapen, geloof ik.

Gisteren kwam ik langs de Naald, om exact hetzelfde tijdstip als waarop het zwarte autootje het kruispunt op reed, een paar maanden geleden. Er stonden tien mensen bij de Naald. In drie verschillende groepjes. Te kijken naar de Naald en naar een hek dat nog steeds niet gemaakt was.
Beste gemeente Apeldoorn, doe me een lol en maak dat hek. Zodat iedereen weer verder kan en het niet steeds zo opvalt als je er langs komt. Wanneer je op zoek bent naar de Naald en naar de plek des onheils, kom je er wel. Ik ben er klaar mee. Maar fix dat hek, please.

De laatste dagen van het schooljaar, de laatste dagen voor de vakantie zijn altijd verschrikkelijk chaotisch. Zo ook dit jaar, waarin Y. vanavond afscheid nam van zijn basisschool en al die fijne docenten. En afscheid nam van de buschauffeur en de busbegeleider, die hem jarenlang naar zijn school vervoerden. Gisteren ging ik uit eten (fijn, lekker eten en goed gezelschap) en daarna - heel verrassend en ongepland, naar de film met hetzelfde goede gezelschap. Naar Ice Age 3, tegelijkertijd met vriend BSP - maar hij dan in een andere stad, zo bleek toen wij de bioscoop uitliepen. Ice Age 3 ga ik zeker nog een keer bekijken, met de kinderen. Zeker een aanrader. En morgen ben ik vrij.

Wilt u nog iets zinnigs lezen, kijk dan even bij met-k.com. Ze schrijft hele zinnige dingen over integriteit en Pielen met een blog. Zal ik ook weer eens gaan doen, wat zinnigs schrijven. (Over mensen die zich voor de zesde keer aan me voorstellen, terwijl ik ze echt wel ken (en zij mij ook), wat ik daarvan vind, goede en slechte websites, draaikonten en hard werken.)

Vanmorgen, toen ik vroeg de deur uit moest, om te gaan klaaroveren, regende het. En niet zo'n beetje ook. De straat was vol met bellen, waar de druppels de laag water raakte die al op het straatoppervlak stond. Als je je er op instelt, is het allemaal niet zo erg. Geen paraplu, wel een regenjas met capuchon. Daar ging ik. Het was heerlijk buiten!