het huis
Gisteren was ik toevallig in de stad waar ik geboren ben. Dicht bij de straat waar ik geboren ben. Ik ging er even langs. Het huis staat er nog steeds. Dit in tegenstelling tot andere huizen uit de straat. Het huis ernaast (was er een huis naast?) staat er niet meer. Er is nu een voetbalkooi. Ik kan me niet zoveel herinneren van het huis, ook niet als ik er - een tijdje - naar sta te kijken.
Ik herinner me de banen van licht die over het plafond bewogen, het licht van koplampen van auto's in de straat. Ik herinner met de stoffen oranje lamp aan het plafond met Fabeltjeskrantfiguren erop. Ik herinner me de oranje chenille sprei op mijn bed. Er was een metalen wandkastje, met plankjes in verschillende kleuren. Volgens mij was er een wasbak op mijn kamer.
Verder herinner ik me weinig. Ik weet dat de deur van het toilet en die van de douche tegen elkaar in open gingen en dat als je de een niet goed dicht deed, de ander niet meer open kon. Ik herinner me een soort dakterras met een dunne plank naar de schuur aan de werf. Ik herinner me de trap naar beneden, de smalle stoep en de erker in de huiskamer, de brede vensterbank, de tafel met de mozaïektegeltjes en de gaskachel. Ik herinner me het uitzicht als ik in de vensterbank stond.
Is dit wat er overblijft van je geheugen, van je herinneringen?
Grappig van die herinneringen. Moet ineens denken aan het meneer de uil poppetje dat ik vroeger had.
moeten we niet nog steeds eens een architectuurroute gaan doen o.i anders ?
That’s understandable that cash can make us autonomous. But how to act if someone has no cash? The only one way is to get the credit loans and just collateral loan.
http://www.joshstricklandonline.com/auto.. auto insurance raj
http://weightlosspillsonline.org acomplia 20 mg :)) http://edpillsonline.net/ compare viagra cialis levitra cre http://weightlosspillsonline.org/ acomplia 000