zaterdag 30 september 2006, 22:17 uur
Vijftig jaar geleden zo'n beetje mocht de première van de film "Rock around the clock" in Apeldoorn niet doorgaan vanwege het aanstootgevende karakter van de film. Gisteravond werd deze première alsnog gehouden in Apeldoorn in het auditorium in
CODA. Beetje jammer dat de kijkers er zonder uitzondering uitzagen of ze de premère vijftig jaar geleden gemist hadden. Maar dat kwam natuurlijk omdat er veel meer spannende dingen in CODA te doen waren op dat moment. Een optreden van de
Nits bijvoorbeeld, een band die sinds 1974 bestaat en die ik (ahum) in 1986 voor het laatst live gezien had. Maar de Nits waren fantastisch (multimediaal spektakel) en dansen op een schuin dak is ook een hele bijzondere belevenis. Zelfs als je met je hak de zoom van je rok helemaal kapot trekt. Mocht je iets met
Gelderland hebben, ga dan beslist een kijkje nemen op de
tentoonstelling Gelderland 1900-2000, tot 7 januari 2007 kunt u daarvoor in CODA terecht. (Let even op de vormgeving van het hele festival, posters, kaarten en het fraaie boek; ik vind het echt waanzinnig mooi!)
dinsdag 26 september 2006, 22:56 uur
Leuk is dat. Op een van de groepen waar ik meelees, wordt slechts gepost onder schuilnamen maar soms moet er wel eens iets even off-list geregeld worden. In de mailtjes die je dan krijgt staan keurig voor- en achternaam van de afzender in de kop, terwijl het mailtje ondertekend wordt met de schuilnaam. Haha.
zondag 24 september 2006, 12:40 uur
We hadden weer een bezem in de tuin, maar nu een heel kleintje die niet zo snel liep. Hij waggelde heel gezellig door het te hoge gras en ging bij de tomaatjes zitten. Tijd genoeg voor mij om mijn camera even op te halen. Ik vind het best bijzonder, zo'n wild beest in ons doorzontuintje.
dinsdag 19 september 2006, 23:56 uur
Toen ik vanavond even de tuin inliep om de bezem op te ruimen, schrok ik me gek. De bezem bewoog en liep heel snel weg. Het was een egel. En het was al een beetje donker hoor.
maandag 18 september 2006, 22:12 uur
Af en toe ben ik net een vent. Ik ben redelijk technisch, werk in de IT en ben gek op gadgets. Gelukkig kan ik me beheersen. Mijn telefoon is dan ook al ruim een jaar oud. Maar
deze zijn wel erg leuk. Met hetzelfde oled-display als
mijn mp3-speler. En daarin lijk ik dan wel weer op een vrouw: het kan me niet kleurig genoeg zijn. Helemaal niet als het roze is.
vrijdag 15 september 2006, 09:12 uur
Google Earth was vernieuwd, hoorde ik. En daarmee ook
Google Maps. Hiermee kun je hetzelfde opzoeken maar dan zonder het hele Earth-pakket te installeren. Dus ga je foto's zoeken van locaties die je kent. Zo heb ik
ons huis ge-Alt-PrntScrn'd (ik was thuis denk ik want ik zie onze auto's staan en kan zien dat de foto's gemaakt zijn voordat we de tuin aangepakt hebben), mijn
kantoor (ik kan aan de hoeveelheid auto's zien dat het of heel vroeg in de morgen moet zijn of dat het een vrijdag geweest is want de parkeerplaats is heel rustig). Het
huis waar ik geboren ben, staat er volgens mij niet meer. Bij nader inzien denk ik wel maar ik zou niet weten welk huis het geweest moet zijn.
Militaire terreinen worden voorzien van een toepasselijk vlekkenpatroon en zijn zodoende onzichtbaar. Maar volgens mij zijn ze ook bij Google weer wat
vergeten. Misschien dat er een lezer hier is die wel weet wat ik bedoel.
dinsdag 12 september 2006, 23:02 uur
Merel maakt melding van een vreselijk mooi filmpje.
Uitzicht. Over haar vriendin Swaan en een antwoordapparaat. Allemaal even kijken en ook
stemmen. Door Michiel Brongers.
vrijdag 08 september 2006, 23:34 uur
M.: "Maar als ik haar moet ontmoeten, hoe weet ik dan wie zij is?"
E.: "Nou, da's makkelijk. Zij draagt vaak zwart, heeft altijd rode lippenstift op, haar haar strak naar achteren en heeft gouden ringetjes in haar oor."
M.: "En als ik haar niet herken, hoe kan ze mij dan herkennen? Heb je mij ook beschreven voor haar?"
E.: "Ja."
M.: "Ja, wat? Wat heb je dan over mij gezegd?"
E.: "Nou, dat je haar altijd anders zit, hoog, laag, in een staart, kort, met gel, woest of plat. En dat je kleren ook altijd anders zijn. Nou, anders dan anders of anders dan anderen. Tis maar hoe je dat wilt zien. Toen zei ze tegen mij dat ze daar niet zo veel mee kon."
M.: "Fijne beschrijving. Ik hoor het al, het komt morgen weer volledig op mij aan."
Wordt vervolgd.
donderdag 07 september 2006, 22:09 uur
Wikipedist. U weet ongetwijfeld precies wat het betekent, zonder dat u
zijn stuk gelezen heeft.
dinsdag 05 september 2006, 21:38 uur
Toen ik vanmorgen hoorde dat Alexander Pechtold het verkiezingsprogramma van D66 in zijn achtertuin presenteerde, vroeg ik me twee dingen af: verwacht hij zo weinig mensen dat ze allemaal in zijn achtertuin passen of is zijn achtertuin zo gigantisch groot?
zondag 03 september 2006, 18:32 uur
Vanmiddag ging ik naar een concert van een bandje dat ik al regelmatig op de radio beluisterd had. En de foto's staan nog op mijn camera. Maar mooi! In het najaar spelen ze in dezelfde zaal maar dan niet meer in het café maar in de grote zaal. En dan moet je betalen. Maar, als het er even in zit, ga ik weer.
zondag 03 september 2006, 18:31 uur
Fantastica, van Merel Roze is uit. (En nee, u mag mijn exemplaar niet lenen van me, want het is speciaal voor mij gesigneerd. En er verdwijnen de laatste tijd steeds meer boeken waar ik aan gehecht ben. Eigen schuld, moet ik dat maar beter registreren, dat is ook zeker het geval. Neemt niet weg dat in alle boeken die ik uitleen mijn naam staat, dus als u er nog een van me vindt, mag u het ook best terug brengen.)
En wat vond ik ervan? Hier volgt mijn subjectieve verslag. Ik vond het een erg leuk boek en heb het bijna in een adem uitgelezen. Als je de stijl van Merel kent, is het erg op sommige punten verrassend. Er zitten scènes die erg onMerels zijn: heftige sex (!), kotsen en dronken zijn en meer van dat soort taferelen. Anderzijds is er ook veel wèl des Merels. Dat wil zeggen, heel herkenbaar als je haar weblog ook wel eens leest. Mooie beschrijvingen van taferelen, observaties, mooie woordspelingen etc. Ik bewonder haar manier van schrijven.
Ik ben sowieso van mening als je onbekend bent met het fenomeen webloggen (en dat heb ik het een beetje over de hardcore loggers onder ons, niet de zogenaamde web-streepje-loggers) het een boek is, waarvan de hele cultuur onbekend is en het je misschien daardoor een beetje vreemd aandoet. Ik weet uit mijn omgeving dat mensen erg vreemd kunnen reageren als je afgesproken hebt met iemand die je "van internet kent".
Wat ik erg grappig vond was dat ik een radio-interview van Francisco van Jole met Merel Roze beluisterde waarin Merel erg ontwijkend antwoordde op de vraag in hoeverre Roos de Leeuw een alter ego van Merel was. Eigenlijk op dezelfde wijze waarop ik dat Kluun de laatste tijd hoor doen. Let wel, de laatste tijd. Alsof het eerder niet uitmaakte en nu, nu hij bekender is, het wel ineens uitmaakt. Alsof ze willen ontkennen dat wat er in het boek geschreven is, meer aan henzelf toebehoort dan dat ze eigenlijk willen weten. Ik kan het me voorstellen, het lijkt me namelijk verschrikkelijk eng om een boek te schrijven, zeker met een autobiografische tint. Zeker als je toch een gedeelte van je leven aan het internet toevertrouwd hebt. Hoe klein of nietszeggend dat gedeelte dan ook mag zijn, het blijft moeilijk voor de lezer te scheiden wat autobiografisch is en wat er verzonnen is. Zeker als bepaalde gebeurtenissen en personen gewoon terug te halen zijn van datzelfde log.
Op datzelfde log verschenen ook interessante reacties na het verschijnen van het boek, waarna je je toch een en ander gaat afvragen. Al met al geeft dat voor mij een extra dimensie aan het boek. Enige minpuntje - wat mij betreft - is het einde. Het is ineens uit. Klaar. Dat had voor mij iets uitgesprokener mogen zijn dan deze spreekwoordelijke nachtkaars.
Bijbehorende links volgen nog. Nu even geen tijd.
zaterdag 02 september 2006, 17:25 uur
la·za·ret (het ~, ~ten)
1 veldhospitaal
la·za·ret·schip (het ~)
1 ziekenhuisschip voor soldaten
Daar liep ik van de week tegenaan en omdat ik niet wist wat dat betekende, moest ik het opzoeken.
Update, 3 september: soms hebben woorden - in een andere context - een soort van voorspellende betekenis. Ik las het in een stuk van de Rijksdienst voor Monumenten. Op datzelfde moment werd het ergens anders ter wereld ineens erg actueel. En kwam het erg dichtbij. Heel erg dichtbij. Maar dat wist ik vandaag pas. (Self fullfilling prophecy, was de term waar ik naar zocht. Nu weet ik het weer.)
