maandag 30 oktober 2006, 21:44 uur
Niet dat ik triest ben en er zijn ook geen achterliggende gedachten bij, maar onderstaande tekst uit een nummer van Stash is zo mooi. Mijn geliefde heeft bovendien geen blauwe ogen. Het hele album is trouwens heel erg mooi en dan bedoel ik echt heel erg mooi. Ook het nummer 'I need a woman' is prachtig, vooral in de uitvoering met Sarah Bettens. De hoes van de CD vind ik ook mooi. Wel weer grappig dat ze op de startpagina van hun eigen website de titel van hun eigen CD verkeerd spellen...
Ik had ze eerder op de radio gehoord en moest nog uitzoeken welke band het precies was, tot ik er al op gewezen werd door CeeZ. Dankjewel! Belgische bandjes zijn toch wel heel erg fijn om naar te luisteren.
"If sadness is a colour, then it’s blue just like your eyes
And sorrow can be all over you but it will never tear me down"
Uit Sadness, van Stash.
donderdag 26 oktober 2006, 23:59 uur
Van die hele kleine berichtjes op de radio, met leuke bijbehorende plaatjes, maken soms je hele dag weer goed... Ernstig truttig maar wel fijn.
dinsdag 24 oktober 2006, 22:10 uur
Er wordt geklaagd over de stemgerechtigden die in het buitenland verblijven. Ze zouden slechts formulieren hebben ingevuld, goed voor een halve zetel, terwijl als alle in het buitenland verblijvende stemgerechtigden dat zouden doen, ze stemmen hadden voor negen zetels. Maar het verbaast me niets als je ziet hoeveel moeite je moet doen om zo'n formulier te bemachtigen. Dat formulier moet dan met blokletters of met de schrijfmachine worden ingevuld en dan verstuurd worden naar de eigen gemeente. Hoe kan het dat dat in deze tijd niet mogelijk is om dat op de een of andere manier digitaal te doen? (Het zetten van een krabbel voor een machtiging op het stembewijs gaat ook een stuk makkelijker.)
dinsdag 24 oktober 2006, 16:29 uur
Van de bibliotheek haalde ik de luisterversie van een boek van Dan Brown,
Het Bernini Mysterie. Toen ik de CD in mijn pc stopte om te luisteren, gaf de CCDB als titel
Het Berini Mysterie aan. Degene die deze titels heeft ingevoerd heeft het even niet helemaal begrepen.
zaterdag 21 oktober 2006, 22:16 uur
Once on a cold grey morning
I was walking home alone
The traffic light in the falling rain
The unanswered phone
I was so sad and lonely
On a lonesome avenue
So sad and lonely
What could I do
Once I opened a drawer
In a room of a strange hotel
I saw a photograph of you
You looked so sad and lonely
On a lonesome avenue
So sad and lonely
What could I do
Once in a railway station
In the city where I live
The windows were like mirrors
In this train
'Hey, what you're doing with your life
vrijdag 20 oktober 2006, 15:28 uur
Voor iemand die net een nieuwe winkel geopend heeft, maakte ik een tijdje geleden een website. Nu zit ze vol spanning te wachten totdat de zoekmachines haar site oppikken. In plaats daarvan stuitten wij gisteren op de website van de concurrent, waar de naam van hààr winkel in stond. Bij een nadere blik op de website van de concurrent bleek haar winkel niet in de keywords in de broncode te staan maar gewoon keihard op de pagina zelf, met letters in dezelfde kleur als de achtergrond (en dus onzichtbaar). Daarnaast stonden nog een paar concurrenten. Ongelooflijk, wat een brutaliteit. De eigenaresse zou het screenshot naar de andere winkel mailen. Ik ben erg benieuwd naar hun reactie... als die al komt.
maandag 16 oktober 2006, 22:54 uur
Wat een
vreselijk stom programma. Sorry hoor.
vrijdag 13 oktober 2006, 23:39 uur
De Volkskrant heeft ook een eigen blogsysteem. Best leuk en je hoeft niet eens lid te zijn van de Volkskrant om er aan mee te mogen doen. Da's dan weer leuk. Wat ik minder leuk vind, is dat je als buitenstaander wel kan reageren maar dat jouw link niet als zodanig gelinkt wordt, alleen de links naar de Volkskrantblogs zijn zichtbaar. Nu is het nog erger. Als je geen Volkskrantblog hebt en niet ingelogd bent, wordt je ip-nummer getoond in je reactie. En dat vind ik echt heel erg stom.
vrijdag 13 oktober 2006, 23:31 uur
Hoewel het vandaag vrijdag de dertiende is, leek dat gisteren wel het geval te zijn. Toen brak er - krak - een wikkellint van mijn jurk, tijdens een gesprek met een belangrijke meneer dat ik (onverwacht) van mijn collega moest overnemen. Op dat moment verslikte ik me in mijn koffie, dusdanig dat de koffie uit mijn neus spoot. Ik zat er weer fraai bij.
Des avonds had ik een receptie waar mensen die ik echt ken en vaker gezien heb mij straal negeerden en ik in een discussie verzeild raakte met een van mijn collega's waardoor de eerder door mij beschreven verhuizing misschien wel weer niet door gaat. Wat jammer zou zijn, niet alleen vanwege het uitzicht, maar ook vanwege de sjoelbak. (Ik heb net per sms geleerd wat een bokkie is.) Toen ik wegreed van de receptie had ik heus goed om me heen gekeken maar dat nam niet weg dat ik toch een vrij snel aanrijdende auto achter me over het hoofd had gezien. Hij mij gelukkig niet.
Maar vandaag was okay. Echt okay.
dinsdag 10 oktober 2006, 16:19 uur
Al een jaar zijn ze bezig over waar ik nou precies thuis hoor en onder wie ik moet vallen. Het sleepte zich maar voort en er kwam geen schot in. Nu lijkt het erop alsof ze eindelijk bedacht hebben wat ze met mij èn mijn functie willen. Mijn werkzaamheden blijven vrijwel gelijk maar de afdeling waarop ik geplaatst word, verandert. Mijn oude collega's zijn verhuisd van het mooie kantoor naar een locatie een kilometer of zeven verderop. Ik ga naar een andere afdeling, maar houd dezelfde leidinggevende en ga mijn oude kantoortje verlaten. Ik ga met mijn oude collega's van mijn oude afdeling mee naar het nieuwe kantoor, waar ook ik een plaatsje krijg. Snapt u het nog? Nee? Mooi, ik namelijk ook (nog) niet.
Ons oude kantoor had het mooiste uitzicht dat ik maar ken. Het nieuwe kantoor zit ook op een bijzondere plaats en drie stappen buiten de deur heb je nòg een mooier uitzicht dan vanuit het oude kantoor. En het is wel heel erg lekker buiten en verlaten. En van dat gephotoshopte op de foto, daar zie je in het echt niks van hoor. Bijkomend voordeel is dat ik zelfs nog bij de man zou kunnen gaan lunchen. Mits hij op zijn plek zit.
vrijdag 06 oktober 2006, 07:52 uur
Het is hier een beetje stil maar er gebeurt genoeg in mijn leven. Maar het is allemaal een beetje onlogbaar eigenlijk. Mijn rok ligt nog steeds gescheurd en wel op de slaapkamer en er staat nog afwas op het aanrecht. Ik kan u wel vertellen dat ik morgen voor de twintigste keer of zo niet naar Boekelo ga en dat me dat erg spijt. Maar daar kan u ook niks mee.
