categorieën
defaultlinkdump
architectuur
beeldende kunst
film
fotografie
gehoord
gelezen
internet
literatuur
muziek
over
radio
reclame
smile
sport
tech
televisie
theater
los zand (4)
dinsdag 29 mei 2007, 20:37 uur Algehele stilte hier. In mijn echte leven was dat eigenlijk een beetje het tegenovergestelde. Naast dood, begrafenis, nare ziektes en nog meer nare ziektes, gebeurde er hier nog meer.Mijn auto ging kapot. (Nee CeeZ, hij wilde echt niet meer starten...). Een dag later belde ik de ANWB en een alleraardigste mobiele monteur kwam mijn auto weer maken. Hoopte ik. De man op de motor (een Wegenwachtzeldzaamheid) wist mijn auto te repareren en stelde bovendien de v-snaar nog een beetje bij. Vandaag deed hij het weer helemaal geweldig.
De wysiwyg-knoppen in mijn editor zijn nog steeds verdwenen. Het forum biedt geen soelaas, nog niet in elk geval. Ik erger me kapot. Maar er zijn nog meer dingen waar ik me kapot aan erger.
Zij is gestopt met loggen. Heel erg jammer maar gelukkig zien we mekaar nog wel.
Vandaag vond ik heel toevallig oude brieven op zolder van een vriendin aan mij. Gisteren was ik sinds jaren weer bij haar geweest en dat had ik veel eerder moeten doen. Internet is leuk maar brieven en irl ontmoetingen zijn ook niet te versmaden.
toeval
woensdag 16 mei 2007, 16:38 uur Toeval is een onderwerp dat me heel erg bezighoudt. Bestaat het of niet? Volgens de Wikipedia is toeval zoiets: "het toeval kan worden gezien als het voorkomen van gebeurtenissen waarvoor geen rationele oorzaak te vinden is, of die ontstaan door een stochastisch proces." En dan staat er nog veel meer.Wordt u weleens geconfronteerd met zaken die te toevallig voor woorden zijn?
regen en klaaroveren
woensdag 16 mei 2007, 09:14 uur Regen en klaaroveren is wat mij betreft niet zo'n goede combinatie. Vanmorgen regende het keihard en omdat een van de kinderen ziek was en nog sliep, hoefde ik er niet per sé uit. Dat moest ik dus wel, want ik moest klaaroveren. Ik trok mijn kleren aan en keek naar de regen die tegen de ramen aanstriemde. In het gangetje liep ik door de plassen en prompt stonden mijn schoenen vol water. Maar ik liep verder. De regen liep aardig van mijn jas af. Het was rustig op straat. Bij school aangekomen was de deur dicht. Ik wachtte onder de dakrand maar er kwam niemand. Niemand. Zonder iets gedaan te hebben liep ik om half negen doornat in mijn soppende schoenen weer richting huis. Thuis startte ik mijn computer op om de digitale nieuwsbrief te lezen die een paar dagen geleden in mijn mailbox viel. Ze waren vrij vandaag...woehaa
donderdag 10 mei 2007, 23:12 uur Een van mijn collega's vertelde me vanmiddag heel enthousiast over een vriendin, die nu zoiets leuks had. Echt helemaal geweldig. Een weblog. En daar schreef ze zulke leuke dingen op. Jemig, dat was me een partij hip. En ik? Ik kon mijn lachen bijna niet inhouden. Woehaa, heel hip en trendy zo'n weblog...kwijt
donderdag 10 mei 2007, 18:16 uur De moeder van het vriendje dat gisteren te spelen was, staat op het antwoordapparaat. Haar zoon is een poppetje kwijt en dat wil hij graag terug, is wat ik uit het bericht kan destilleren. Ik bel haar terug en maak op dat het om een virtueel poppetje gaat, een zogenaamde Pokémon, die gisteren via een rood kabeltje van de ene naar de andere spelcomputer gewandeld is. Het vriendje heeft hem per ongeluk gewist en was daar erg verdrietig over. Na overleg met zoon, blijkt het geen probleem want hij heeft nog genoeg van die soort in zijn apparaat zitten. Volgende week komt hij weer en zullen ze weer beesten uitwisselen via dat rode kabeltje.En ja, wij bouwden vroeger hutten, reden op fietsen door het bos, vielen gaten in onze broeken maar gelukkig doen ze dat ook nog.
gehorige ruimtes
donderdag 10 mei 2007, 17:49 uur In het kantoor waar we nog niet zo lang zitten, is een spreekkamer ingericht naast het sanitair. Op zich niet zo'n probleem, ware het niet dat de scheidingswand tussen de toiletten en de spreekkamer van karton of een soortgelijk materiaal is. Dat houdt dus in dat wanneer de spreekkamer in gebruik is, je letterlijk ieder woord kan volgen. En dat de mensen in de spreekkamer ook precies kunnen horen wat er zich allemaal in dat toilet afspeelt.Vandaag was er een vergadering in de spreekkamer en ik moest echt verschrikkelijk nodig. Pas op het moment dat je dan al met je broek op je enkels zit, echt vreselijk nodig moet, realiseer je je, door wat je hoort, dat er mensen aan de andere kant van dat kartonnen wandje zitten te vergaderen. Dan moet je dus zonder geluid proberen te plassen (wat natuurlijk niet lukt) en dan met een onbewogen gezicht (wat natuurlijk ook niet lukt) langs de spreekkamer lopen, waar de deur van open staat omdat het anders zo warm binnen is.
Volgende keer houd ik het op en loop ik naar een ander gebouw. (Alleen jammer dat ik dat altijd pas bedenk als ik daar al zit...)